چگونه با استفاده از بریکت ساز هیدرولیک خاک اره را به زغال چوب تبدیل کنیم؟

Jan 19, 2026

محتوا

هدف اصلی پیش تصفیه تراشه چوب، تنظیم مواد خام به حالتی است که «مناسب برای بریکت کردن و کربن‌سازی باشد». این امر مستلزم کنترل دقیق سه شاخص کلیدی است: اندازه ذرات، میزان رطوبت و حذف ناخالصی. استانداردهای مربوط به هر نشانگر با استانداردهای اکسترودرهای گلوله چوب متفاوت است، که نیاز به تمایز دقیق دارد. با توجه به کنترل اندازه ذرات، ماشین‌های بریکت‌سازی برای تراشه‌های چوب 2-8 میلی‌متر مناسب هستند که نسبت به نیاز 2 تا 5 میلی‌متری برای دستگاه‌های سنگ‌زنی گلوله‌های چوبی ملایم‌تر است. با این حال، اگر اندازه ذرات از 8 میلی‌متر تجاوز کند، منجر به تنش ناهموار در حین بریکت‌سازی می‌شود که منجر به ترک خوردگی محصولات نهایی و نرخ شکستگی بالایی پس از کربن‌سازی می‌شود. اگر اندازه ذرات خیلی ریز باشد (زیر 1 میلی‌متر)، مقاومت اکستروژن دستگاه بریکت‌سازی را افزایش می‌دهد، سایش تجهیزات را تشدید می‌کند و همچنین احتمال کک‌سازی در طول کربن‌سازی را افزایش می‌دهد. برای اطمینان از اندازه ذرات یکنواخت می توان از آسیاب چکشی کوچک با صفحه درجه بندی استفاده کرد. ذرات بزرگ باید دوباره خرد شوند، در حالی که ذرات خیلی ریز را می توان با ذرات درشت مخلوط کرد تا نتایج قالب گیری را بهبود بخشد.

کنترل محتوای رطوبت هسته اولیه پیش تصفیه پرس بریکت بیومس هیدرولیک است و همچنین جنبه ای است که به طور قابل توجهی با آسیاب گلوله چوب متفاوت است. فرآیند کربن‌سازی بریکت به رطوبت خاک اره 8%-12% نیاز دارد، در حالی که رطوبت مطلوب برای پرس‌های گلوله‌های چوبی خانگی 12%-15% است. اگر رطوبت بیش از حد زیاد باشد، بریکت های خاک اره در حین فشار دادن مستعد ترک خوردگی و خرد شدن هستند. تبخیر آب در حین کربونیزاسیون همچنین منجر به منافذ بیش از حد بزرگ و استحکام ناکافی در زغال می شود. اگر میزان رطوبت خیلی کم باشد، لیگنین به سختی نرم می شود و تشکیل بریکت را دشوار می کند و در نتیجه چگالی کافی در محصول نهایی ایجاد نمی شود. هنگام تنظیم رطوبت، خاک اره تازه و مرطوب را می توان به طور طبیعی در هوا خشک کرد (2-3 روز، 1-2 بار در روز چرخانده) یا با یک خشک کن کوچک (80-100 درجه) درمان کرد. برای خاک اره خشک، آب باید به طور یکنواخت با یک بطری اسپری در حین هم زدن اسپری شود تا از توزیع یکنواخت رطوبت اطمینان حاصل شود. معیار قضاوت در این مورد این است که خاک اره باید "هنگامی که در دست فشرده می شود به هم بچسبد، پس از رها شدن به راحتی خرد شود و هیچ اثر آب آشکاری باقی نماند."

فرآیند حذف ناخالصی برای بریکت های زغال چوب نیاز به سازگاری با تجهیزات پردازش گلوله های چوب دارد. ناخالصی های سخت موجود در خاک اره باید به طور کامل حذف شوند تا از آسیب رساندن به تجهیزات جلوگیری شود و کیفیت زغال چوب تضمین شود. ناخالصی‌های رایج در تراشه‌های چوب شامل سنگ، ضایعات فلزی و شاخه‌ها است. این ناخالصی ها می توانند غلتک ها و قالب های دستگاه بریکت سازی را فرسوده کنند و طول عمر آن را کاهش دهند. پس از کربونیزاسیون، ممکن است در زغال چوب باقی بمانند و بر خلوص و قیمت فروش آن تأثیر بگذارند. برای رفع این مشکل، می‌توان از یک رویکرد سه-جهت استفاده کرد: مرتب‌سازی دستی ناخالصی‌های بزرگ را حذف می‌کند، یک جداکننده مغناطیسی ضایعات فلزی را جذب می‌کند، و یک صفحه درجه‌بندی ناخالصی‌های ریز را فیلتر می‌کند و نرخ حذف ناخالصی‌ها را بیش از 99 درصد تضمین می‌کند.