چرا نمی توان آب را هنگام بهره برداری از دانه های زیستی اضافه کرد؟

سوخت زیست توده در حال حاضر حاوی مقدار متوسط ​​رطوبت است. افزودن آب اضافی باعث می شود که رطوبت سوخت بیش از استاندارد باشد و این بر کفایت روند احتراق تأثیر می گذارد. احتراق کافی نه تنها باعث کاهش بهره وری انرژی می شود ، بلکه ممکن است انتشار آلاینده بیشتری نیز ایجاد کند.

افزایش رطوبت باعث می شود حجم سوخت زیست توده گسترش یابد و این امر چالش های دیگری را برای حمل و نقل و ذخیره سوخت به همراه دارد. سوخت گسترش یافته ممکن است در فضای ذخیره سازی اصلی قرار نگیرد و هزینه های حمل و نقل و خطرات ایمنی را افزایش می دهد.

رطوبت بیش از حد مقدار زیادی بخار آب را در طی فرآیند احتراق ایجاد می کند ، که ممکن است باعث خوردگی و پوسیدگی پس از تراکم در داخل تجهیزات شود ، به طور جدی بر عمر خدمات و پایداری عملیاتی تجهیزات تأثیر می گذارد. برای جلوگیری از چنین خسارتی ، رطوبت موجود در سوخت باید به شدت کنترل شود.

هنگام کار با تجهیزات سوخت زیست توده ، ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که خشکی سوخت مورد استفاده از نیازهای تجهیزات استفاده می کند. پس از تنظیم دمای احتراق مناسب ، راهنمای نصب و راه اندازی را در کتابچه راهنمای تجهیزات دنبال کنید. میزان رطوبت سوخت باید در حین استفاده به طور مداوم کنترل شود. هنگامی که مشخص شد که از استاندارد فراتر رفته است ، سوخت خشک باید بلافاصله جایگزین شود.
از طریق تجزیه و تحلیل فوق ، ما دلایل عدم اضافه کردن آب به تجهیزات سوخت زیست توده و اهمیت آن در عملکرد واقعی را روشن کرده ایم. برای اطمینان از عملکرد بهینه و استفاده طولانی مدت از تجهیزات ، این اصل عملیاتی باید به شدت رعایت شود.