دلیل عدم تشکیل گلوله های زیست توده چیست؟

ماشین آلات گندله زیست توده توانایی تبدیل انواع مواد خام به سوخت گندله زیست توده با چگالی بالا را دارند. چه مواد چوبی مانند کنده، خاک اره، تراشه، یا بقایای کشاورزی مانند ذرت، کاه گندم و کاه، یا حتی زباله های صنعتی مانند الگوهای ساختمانی و ضایعات نجاری، یا حتی پوسته میوه، بقایای میوه، آلومینیوم قهوه ای و لجن، آنها را می توان به درستی پیش تصفیه و پردازش کرد و سپس به گلوله های زیست توده با چگالی بالا تبدیل کرد. سوخت از طریق فرآیند پخت و اکستروژن دستگاه گلوله زیست توده. این سوخت نه تنها از مزایای راندمان بالا و حفاظت از محیط زیست برخوردار است، بلکه به طور موثر از منابع مختلف زباله استفاده می کند و بازیافت منابع را محقق می کند.

مواد اولیه مختلف دارای ویژگی های منحصر به فرد و ساختار الیافی هستند که مستقیماً بر دشواری پخت آنها به گلوله تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، فرآیند گندله سازی تراشه های چوب نسبتاً نرم مانند چوب کاج معمولاً نرم تر است. با این حال، اگر مواد اولیه خیلی سفت یا به صورت پودر ریز آرد مانند باشد، فرآیند گندله سازی نسبتاً دشوار خواهد بود و معمولاً به مواد کمکی مانند براده های چوب نیاز است. علاوه بر این، نسبت اختلاط بین مواد مختلف نیز یک عامل کلیدی است که بر سرعت شکل‌دهی تأثیر می‌گذارد، که برای دستیابی به بهترین اثر باید به دقت تنظیم شود.

هنگام فشار دادن گلوله های زیست توده، محتوای رطوبت مواد خام کلیدی است. اگر رطوبت بیش از حد زیاد باشد، گلوله ها سختی کمی دارند و به راحتی شل می شوند. اگر رطوبت خیلی کم باشد، تشکیل آن دشوار خواهد بود و مقدار زیادی پودر وجود خواهد داشت. مواد اولیه مختلف مانند کاج و صنوبر نیاز به رطوبت متفاوتی دارند، اما معمولاً باید در حدود 15٪ کنترل شوند. مقدار رطوبت خاص باید با توجه به وضعیت تولید واقعی تنظیم شود تا از بهترین اثر کار دستگاه گلوله اطمینان حاصل شود.