چگونه از دستگاه پرس بریکت برای تبدیل خاک اره به زغال چوب استفاده کنیم؟

Jan 19, 2026

محتوا

تبدیل خرده چوب به زغال چوب با استفاده از دستگاه پرس بریکت چوب مستلزم رعایت دقیق سه مرحله اصلی است: پیش تصفیه، قالب گیری و کربن سازی. کنترل پارامترها در هر مرحله به طور مستقیم کیفیت زغال چوب را تعیین می کند. در حالی که منطق مراحل پیش تصفیه و قالب گیری شبیه به آسیاب گلوله های چوبی است که سوخت گلوله را پردازش می کنند، استانداردها متفاوت است.

اولین مرحله، پیش تصفیه تراشه چوب است، که همزمان باید الزامات قالب‌گیری دستگاه بریکت و کربن‌سازی بعدی را برآورده کند: تراشه‌های چوب ابتدا به اندازه ذرات 2 تا 8 میلی‌متر خرد می‌شوند، کمی ملایم‌تر از نیاز 2 تا 5 میلی‌متری آسیاب گلوله‌های چوب، اما از ریزش ذرات بزرگ باید جلوگیری شود. میزان رطوبت 8 تا 12 درصد، کمتر از محدوده مناسب 12 تا 15 درصد برای آسیاب گلوله‌های چوب کنترل می‌شود. رطوبت بیش از حد می تواند منجر به ترک خوردن پس از قالب گیری و مشکلاتی مانند سوختن ناقص و زغال شدن در هنگام کربن سازی شود. رطوبت را می توان از طریق خشک کردن هوای طبیعی یا یک خشک کن کوچک تنظیم کرد. به طور همزمان، ناخالصی هایی مانند سنگ ها و فلزات باید با غربالگری حذف شوند تا از آسیب به غلتک ها و قالب های دستگاه بریکت جلوگیری شود.

مرحله دوم بریکت کردن است که در پل زدن پیش تصفیه و کربنیزاسیون بسیار مهم است. با استفاده از پرس اکستروژن پیچ یا پرس بریکت خاک اره هیدرولیک، حفره شکل دهی را قبل از شروع به کار تا 160{3}}200 درجه از قبل گرم کنید. پس از تثبیت دما، خاک اره از قبل تیمار شده{12}}را با سرعت یکنواخت وارد ورودی خوراک کنید. تحت فشار بالا (10-30 مگاپاسکال) از غلتک ها و قالب ها، لیگنین موجود در خاک اره نرم و ذوب می شود و یک چسب طبیعی را تشکیل می دهد و آن را به توده های متراکم سوخت با قطر 20-50 میلی متر و طول 5-20 سانتی متر تبدیل می کند. در طول شکل دهی، اطمینان حاصل کنید که چگالی توده های تمام شده به 1.1-1.3g/cm³ برسد. چگالی ناکافی منجر به شکستن آسان در حین کربن سازی می شود و عملکرد را کاهش می دهد. این مرحله شبیه به اصل شکل‌دهی آسیاب گلوله‌های چوبی است که هر دو متکی به لیگنین هستند. با این حال، کنترل فشار و دمای دستگاه بریکت سخت تر است و چگالی محصول نهایی بالاتر از سوخت گلوله است.

مرحله سوم کربن سازی است، هسته تبدیل توده های خاک اره به زغال چوب. بلوک های خاک اره شکل در یک کوره کربنیزاسیون قرار می گیرند و در سه مرحله کربن می شوند: مرحله خشک کردن (100{6}}200 درجه) رطوبت باقیمانده را حذف می کند تا از ترک خوردن در حین کربن سازی جلوگیری شود. مرحله پیرولیز (200-400 درجه) مواد فرار (مانند متان و قطران) را در خاک اره تجزیه می کند و به سرعت گرمایش کنترل شده برای جلوگیری از انتشار بیش از حد فرار و در نتیجه زغال چوب بیش از حد متخلخل نیاز دارد. مرحله کربنیزاسیون (400-600 درجه) دمای ثابت را برای 2-4 ساعت حفظ می کند تا از کربن شدن کامل اطمینان حاصل شود و زغال چوب با محتوای کربن ثابت بالا تشکیل می دهد. پس از کربونیزاسیون، منبع گرما خاموش می شود و زغال چوب به طور طبیعی تا دمای اتاق خنک می شود تا از تماس دمای بالا با هوا و متعاقب آن از دست رفتن احتراق جلوگیری شود.

پس از آن، زغال چوب را می توان خرد، غربال، درجه بندی، بسته بندی و فروخت. زغال چوب با کیفیت{1}}را می توان بیشتر جلا داد و شکل داد تا ارزش افزوده آن افزایش یابد. در مقایسه با آسیاب های گلوله چوب، پرس های بریکت زغال چوب فرآیندهای پیچیده تری را شامل می شوند، اما زغال چوب با ارزش حرارتی بالاتر (تا 6000-7000 کیلو کالری بر کیلوگرم)، کاربردهای وسیع تر و حاشیه سود قابل توجهی تولید می کنند.